“ De Liefde kwam en zette mijn hart in vuur.

            De golven van de zee, die ik zag, waren beladen met juwelen.” 

                                                                                                                 ATTAR

                                                                                             Vrije vertaling van een gedicht van

Woordje vooraf van de schrijver:

Enkele vrienden van mij, liefhebbers van God, die even als ik zoeken naar de diepe zin van ons bestaan, hebben mij , niet meer dan tot leven gemaakte stofdeeltjes, gevraagd en aangemoedigd om te schrijven over de mystiek van de Liefde.

Als gevolg hiervan heb ik beslist om samen met deze lieve mensen slokjes te drinken uit de schaal van de mystieke Liefde.

Geen woorden zijn sterk en krachtig genoeg om de schoonheid van dit thema te beschrijven. Ik reken er echter op dat God dit probleem zal oplossen en dat HIJ ons zal helpen en ons zal leiden en ons zal  mee-trekken om dit hoogste niveau van de mystiek van de Liefde te begrijpen en te voelen.

Taba Tabi, zaliger, zegde:

"Ik heb niet alleen de weg gevonden naar de oorsprong van de zon, ik was het kleinste en Jouw Liefde heeft mij naar bovengetrokken."

                                                            Morteza Ghorayshian

 * * * * *

Eén van de belangrijkste sleutels in het leven van iedere persoon is zelfkennis. Dit is zo belangrijk dat geen andere element in een mensen-leven deze plaats kan opvullen.

Zelfkennis staat hoger dan alle andere soorten kennis. Zelfkennis is het hoofdelement, de basis van iedere beweging. In het leven kan er geen beweging zijn zonder zelfkennis. Zelfkennis is de as van alle bewegingen en beslissingen. Jammer genoeg is dit belangrijke thema in onze jeugdjaren niet aanbod gekomen of te weinig aanbod gekomen in onze opvoeding.

Onze ouders hebben ons niet geleerd om onszelf te leren kennen en de diepte van ons bestaan te vinden. Nooit hebben ze gezegd: "Denk, en zoek en leer jezelf kennen! Weet wat je sterke en zwakke punten zijn! Probeer je zwakke punten te verbeteren!"

Zelfkennis is de nuttigste kennis, bij het nemen van iedere beslissing hebben we deze nodig.

Om onze plaats in onze omgeving te bepalen en te kunnen evalueren hebben we zelfkennis nodig.

We kunnen niet elk moment waarin we zelfkennis nodig hebben benoemen maar zelfkennis heeft een directe binding met ons bestaan en hoe we staan en bestaan in verschillende relaties.

"Je kan zelf begrijpen hoe belangrijk dit is."    

Onze ouders hebben binnen hun mogelijkheden in alle dimensies het beste voor ons gedaan en het beste voor ons gewild. De meeste van deze ouders zijn vergeten opvoeding te geven over zelfkennis en het verwerven van zelfkennis of ze hadden zelf geen kennis van zelfkennis.

We zijn wie we zijn en het is nu aan ons om te trachten om onszelf te leren kennen zonder kant te kiezen.

We moeten heel nederig zien wie die "ik" is, wat is "ik", waar is die "ik". Vanuit onze zelfkennis kunnen we beter onze doelen stellen en bereiken en kunnen we beter omgaan met de problemen waarmee we geconfronteerd worden. Door zelfkennis kunnen we zeker beter omgaan met liefde en haat, verdriet en vreugde, armoede en rijkdom, honger en overvloed, vriendschap en vijandschap en ..........

Als de Grootste VRIEND helpt en steunt zal ik een poging doen om in eenvoudige simpele taal artikels te schrijven zonder gebruik te maken van dogma's. Misschien kan ik op die manier een antwoord geven op de vraag van mijn vrienden.

Maar het is beter dat we eerst zeer kort een schets maken van ons vroegere bestaan. 

Ik wil geen geschiedenisles geven of schrijven over religies. Ik wil gewoon even kort terugbladeren door de menselijke ontwikkeling.

Korte schets van de ontwikkelingsgeschiedenis van de mens;

Als we onze levensgeschiedenis een beetje bestuderen, merken we dat de mens steeds meer informatie wilde om zichzelf en zijn oorsprong te kunnen ontdekken. De mens wilde begrijpen wat hij is, wie hij is, van waar hij is gekomen, waar hij naartoe zal gaan eigenlijk waarom is hij hier gekomen.

Duizenden jaren voor Jezus konden de wetenschappers met hun mogelijkheid en hun kennis antwoord geven op deze vragen vanuit heel veel theorieën. Dit theoretische denken is doorheen de tijd ruimer en perfecter geworden. Later werd dit soort denken filosofie genoemd. De filosofie heeft als functie het bestaan te analyseren en antwoorden te geven op de vragen van de mens.

We moeten niet vergeten dat op basis van het menselijk gedrag , dat soms afwijkt van de rechte weg en niet steeds foutloos is, er nog geen theorie geformuleerd is waarin alle filosofen het met elkaar eens zijn en waarin alle vragen van mensen kunnen worden beantwoord.

Soms komen er hier en daar naast de grote filosofische richtingen, kleine nieuwe theorieën met ingewikkelde namen die voor intellectuelen interessant zijn om te gebruiken en te vernoemen in besprekingen met anderen. Om op die manier te tonen dat ze veel "kennis" hebben.

Deze dorpenaar heeft niets te maken met deze klasse van filosofen. Ik gebruik geen ingewikkelde namen in de hoop dat geïnteresseerden zichzelf zullen verdiepen in de diverse filosofische richtingen.

In de lijn van de ontwikkeling van de intelligentie gedurende duizenden jaren bestonden eveneens non-filosofische richtingen. Deze richtingen hadden als functie rust te geven aan de mens. We noemen deze religies. De religies speelden een grote rol in de vernietiging van sommige  gemeenschappen omwille van de overdrijving binnen dit non-filosofische denken. Wij mensen moesten een religieuze groep of leider volgen zonder vragen te stellen. Het was voldoende te weten dat deze richtingen boven de hoofden van mensen zijn, metafysisch zijn en via een nakomeling van Adam en Eva werden overgedragen. Er kwamen geen vragen. We volgden gewoon. Dit soort religies werden in het begin blindelings gevolgd. Nadien verruimde de mens zijn kennis en werden de religies bevraagd. Door deze ontwikkeling van de intelligentie van de mensheid werden sommige religies vergeten, sommige vernietigd en beetje bij beetje bleven er van de duizenden religies slechts enkele overeind omdat ze logischer waren of beter verdedigbaar.

Hier ook heeft deze kleine schrijver niets te maken met deze religies en ik wil geen namen noemen die geen nut hebben. Deze religies creëerden niets dan macht en aanzien voor een selecte groep binnen de gemeenschap.

Ze hebben binnen hun winkel met heel veel kleuren en met heel veel dogma's, van de onwetendheid van de gewone mensen misbruik gemaakt. Hun eettafel werd overvloediger en hun economische positie werd versterkt.

Vandaag zien we dat dit proces hier en daar nog gaande is.

Om te weten of filosofisch denken schadelijker was dan religies moeten jullie zelf, lieve vrienden moeite doen en tijd uittrekken om door de geschiedenis van mensen te bladeren en jullie kennis te verruimen en jullie persoonlijke conclusies te trekken.

Ik moet jullie vriendelijk zeggen dat deze kleine mens nooit een geschiedenisleraar heeft gezien die gelukkig en blij was. Hun loon was misschien onvoldoende of misschien was er zoveel pijn in de geschiedenis van de mensheid dat hun geest vertroebeld werd.

Als voorbeelden geef ik; de Middeleeuwen in Europa of in Rusland of waarom moet ik ver van huis gaan in ons heilige land,Iran, de vernietiging door de Arabieren, crimineel gedrag overal te wereld,.......

Maar jullie moeten zelf voldoende soorten criminaliteit kennen omdat er zoveel zijn dat iedereen er kent of ervan heeft gehoord.

Tussen dit geven en trekken, tussen deze twee richtingen die ik heb genoemd.(filosofen en religieuzen) waren er mensen zonder band met één van beiden die alleen wettenschappelijk onderzoek deden om via hun werk logische verklaringen te vinden voor de mens en zijn omgeving. Zij openden de ogen van de mensen en gaven daardoor een ander licht op het bestaan, de mens kon daardoor ook beter denken.

Natuurlijk is zelfkennis daardoor ook vooruitgegaan en logischer geworden. Deze mensen waren gewoon bezig met wettenschappelijke onderzoek en ontwikkeling, zij zijn nog steeds bezig. Dankzij hun werk kunnen wij onszelf misschien beter kennen. 

Religies waren in de voorbije tijd steeds tegen het werk van deze wetenschappers, en velen onder hen werden door de religies vermoord omwille van het bemoeien in het werk van God. Omdat de religies wisten dat door het resultaat van het werk van de wetenschappers hun macht uit hun handen zou wegvloeien, hun positie zou in gevaar komen omdat zij niet meer tussen God en Zijn  creaties kunnen staan.

Later werd de weerstand gebroken en werd in de plaats van te vechten met de wetenschappers, hun kennis gebruikt om de theorieën van de religies te bevestigen. Sedertdien ontstond een grote concurrentie tussen religies en wetenschappers om zichzelf geloofwaardig te maken.

Vandaag de dag zien we dit nog steeds. Wat duidelijk is, is dat zoveel strijd van de mensheid gedurende duizenden jaren er toe heeft geleid dat wij vandaag als erfgenamen , onszelf en het bestaan buiten ons beter mogen kennen. Er is heel wat afstand tussen ons en onze lieve grootvader, Adam.

Maar hebben wij ons doel bereikt? Kennen wij onszelf? Weten wij wat we kunnen? Weten we wat we niet kunnen?

Eén mens heeft verschillende kanten en hoeken dit maakt zelfkennis zeer moeilijk. Daarom is datgene wat hij over zichzelf denkt steeds verder weg van het beeld dat andere van hem hebben. Hoeveel kennis iemand ook van zichzelf heeft, dit wil niet zeggen dat die persoon over zichzelf kan oordelen.

Grootste reden van deze stelling is dat er zoveel conflicten en verschillen in denken bestaan met onze soortgenoten. Het is altijd nodig dat er een derde persoon tussen komt als rechter. Op basis van deze stelling zou het heel mooi zijn als we over onszelf zonder fanatisme en dweepzucht zouden denken.

Het is verstandig dat een mens zichzelf kent of zichzelf beter leert kennen omdat de stress in ons veroorzaakt wordt door het gebrek aan zelfkennis.

Door de groei aan zelfkennis wordt het leven vredevoller en rustiger.

“Binnen de vermoeide ik weet ik niet wie is. Ik ben stil en kalm maar hij is aan het schreeuwen en aan het huilen.”

Ik wil zeggen; met zelfkennis bedoel ik niet het geestelijke complexe gegeven waarover psychologen spreken. Het speelt een stukje rol maar ik bedoel met zelfkennis, de vorm van perfecte en volledige versmelting van lichaam en geest. Onduidelijkheid in ideologie en karakter, een tekort hebben aan liefde en aan liefhebben en schommelende pijnlijke reacties tegenover de druk van buiten ons naar ons, voelen we binnen onszelf.

Ons kijken naar het bestaan en hoe kunnen wij het bestaan beschrijven vanuit onze onwetende ik gedurende ons leven, laten ons niet van ons leven genieten. We worden depressief, agressief en zonder ideologie, stuurloos. Ik herinner met hier het verhaal van mijn professor:

“ Waarom ben ik zonder nieuws over mijzelf?

  Wie ben ik om te zeggen wie ben ik?

  Waarom ben ik in deze wereld gekomen?

  Wie is hij dat hij mijn land laat zien? 

  Waar zal ik uiteindelijk heengaan?

  Wat is mijn dood, wat is mijn kist, wat is mijn graf?

  Het verwondert mijzelf nog steeds:

  Hoe mijn geest van mijn lichaam houdt.

  Soms zie ik dat ik in het huidige bestaan met iedereen vriend ben.

  Soms ben ik mens, soms ben ik dier.

  Soms engel en soms duivel.

  Soms depressief als gek soms als een papegaai lekker sprekend.

  Soms ben ik in verwarring.

  Soms dankbaar aan de Grote God.

  Soms honderd keer vernederd.

  Soms ben ik een parel uit de tuin van Eden.

  Soms in de plooi soms niet in de plooi.”

                                                                                                      Vrije vertaling

                                                                                       professor Hassan Hassanzade Amoli

Bovenstaande poëzie was een deeltje van een groter werk van Hassan

Hassanzade Amoli over groeiende beweging, beweging naar boven, beweging van de mens naar God. De mens wil met het bereiken van dit weten naar het strand van rust en vrede komen. De beweging is de as van de basis van het streven naar perfectie.

Deze beweging is de eerste methode om de verwarring van mensen te behandelen. Door de beweging van niet weten naar weten, van donker naar licht, van geen zelfkennis naar zelfkennis zullen we de onrust in onszelf kunnen beheersen. We zullen op die manier met een zuivere ideologie en met een duidelijke mentaliteit met dit leven rustig omgaan en van het verdriet en van de vreugde van ons leven leren genieten       

                                                                      Tot later